သိဂၤါေလာဝါဒ ဆံုးမစာ (သဂၤဇာဆရာေတာ္)

တစ္ေလာကလံုး၊ ညႊတ္႐ံုးဦးခ်၊
ႏႈိင္းမမွ်သား၊ ဘုရားေရႊစက္၊
ေရာင္ၿပိဳးျပက္ကို၊ ဦးထက္တင္ထား၊
႐ုိညႊတ္တြား၍၊ သားႏွင့္မိဘ၊
တပည့္စသည္၊ ျပဳရေသာဝတ္၊
ခၽြတ္မူပါယ္ရြာ၊ လားမည့္တာေၾကာင့္၊
သုတ္ပါေထယ်၊ က်မ္း၌ျပသည္၊
ေလာကက်င့္ရာ၊ အက်ဥ္းမွာပိမ့္၊
နတ္ရြာဘို႔လံုးလံုး က်က္၍သံုး။


၁။ သားသမီးက်င့္ဝတ္ ငါးပါး

ေကၽြးေမြးမပ်က္၊ ေဆာင္ရြက္စီမံ၊
ေမြခံထိုက္ေစ၊ လွဴမွ်ေဝ၍၊
ေစာင့္ေလမ်ိဳးႏြယ္၊ ဝတ္ငါးသြယ္၊
က်င့္ဘြယ္သားတို႔တာ။

၂။ မိဘက်င့္ဝတ္ ငါးပါး

မေကာင္းျမစ္ထာ၊ ေကာင္းရာညႊန္လတ္၊
အတတ္သင္ေစ၊ ေပးေဝႏွီးရင္း၊
ထိမ္းျမားျခင္းလွ်င္၊ ဝတ္ငါးအင္၊
ဖခင္မယ္တို႔တာ။

၃။ တပည့္က်င့္ဝတ္ ငါးပါး

ညီညာထႂကြ၊ ဆံုးမနာယူ၊
လာမူႀကိဳဆီး၊ ထံနီးလုပ္ေကၽြး၊
သင္ေတြးအံရြတ္၊ တပည့္ဝတ္၊
မခၽြတ္ငါးခုသာ။

၄။ ဆရာ့က်င့္ဝတ္ ငါးပါး

အတတ္လည္းသင္၊ ပဲ့ျပင္ဆံုးမ၊
သိပၸမခ်န္၊ ေဘးရန္ဆီးကာ၊
သင့္ရာအပ္ပို႔၊ ဆရာတို႔၊
က်င့္ဖို႔ ဝတ္ငါးျဖာ။

၅။ လင္က်င့္ဝတ္ ငါးပါး

မထီမဲ့ကင္း၊ အပ္ႏွင္းဥစၥာ၊
မိစာၦမမွား၊ ဝတ္စားဆင္ယင္၊
ျမတ္ႏိုးၾကင္၊ ငါးအင္ လင္က်င့္ရာ။


၆။ မယားက်င့္ဝတ္ ငါးပါး

အိမ္တြင္းမႈလုပ္၊ သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ၊
မိစာၦၾကဥ္ေရွာင္၊ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိ၊
ပ်င္းရိမမူ၊ ဝတ္ငါးဆူ၊
အိမ္သူ က်င့္အပ္စြာ။

၇။ မိတ္ေဆြက်င့္ဝတ္ ငါးပါး

ေပးကမ္းခ်ီးျမႇင့္၊ ကုိယ္ႏွင့္ယွဥ္ထား၊
စီးပြားေဆာင္ရြက္၊ ႏႈတ္ႁမြက္ခ်ိဳသာ၊
သစၥာမွန္ေစ၊ ဝတ္ငါးေထြ၊
က်င့္ေလ မိတ္သဟာ။

၈။ ဒါယကာက်င့္ဝတ္ ငါးပါး

ေမတၱာစိတ္သက္၊ ေဆာင္ရြက္ခ်စ္ခင္၊
ခင္မင္ႏႈတ္ခ်ိဳ၊ လုိလွ်င္ဖိတ္ထား၊
တတ္အားလွဴေစ၊ ငါးခုေန၊
ျပဳေလ ဒါယကာ။

၉။ ရဟန္းက်င့္ဝတ္ ငါးပါး

မေကာင္းျမစ္ထာ၊ ေကာင္းရာကိုလွစ္၊
အသစ္ေဟာက်ဴး၊ နာဘူးထပ္မံ၊
နတ္ထံတင္ရာ၊ ေမတၱာလည္းျပဳ၊
ရဟန္းမႈ၊ ေျခာက္ခု လြန္ေသခ်ာ။

၁၀။ က်မ္းသိဂၤါလ၊ သုတ္ဝယ္ျပ၊ သံုးဝျမတ္ဆရာ။

၁၁။ က်င့္ဝတ္မေျပ၊ ပါယ္ေလးေထြ၊ လားေလရွည္ျမင့္ၾကာ။

၁၂။  ဤသည့္ဝတ္ကုန္၊ ေဆြမ်ိဳးစံု၊ ေျခာက္ဘံု ထက္နက္ရြာ။

၁၃။
လွည္းဘီးျပင္က၊ နားေစာင့္ခ်သို႔၊
မိဘႏွင့္သား၊ မယားႏွင့္လင္၊
အရွင္ႏွင့္ကၽြန္၊ ေထရ္မြန္တကာ၊
မိတ္သဟာႏွင့္၊ ဆရာတပည့္၊
တည့္တည့္မခၽြတ္၊ က်င့္ဝတ္စံုလင္၊
ျဖဴသန္႔စင္မူ၊ ရွင္လည္းမေကြ၊
ေသလည္းမကြာ၊ နတ္ရြာလူ႔ျပည္၊
လွည့္လည္အတူ၊ စံစားမူ၍၊
နိဗၺဴေရႊျပည္၊ ဝင္အံ့သည္တည့္၊
မတည္က်င့္ဝတ္၊ ခၽြတ္သူတို႔မွာ၊
မလြတ္သာသည္၊ ေသရြာဘို႔ လံုးလံုး လူျဖစ္႐ႈံး။


သဂၤဇာဆရာေတာ္ ၏ သိဂၤါေလာဝါဒ ဆံုးမစာ ၿပီး၏။

အေမ့ေက်ာင္း (တင္မိုး)

ေနလံုးနီနီ ညေနေစာင္းေတာ႔
အေမ႔ေက်ာင္းကို သြားရမယ္။

ေငြဗ်ိဳင္းျဖဴရယ္ ကၽြန္ေတာ္သြားေတာ႔
လိုက္မွာလားကြဲ႕ ေပ်ာ္လွတယ္။

သင္႔မွာေတာင္ဟုန္ ေလစုန္စီးရင္
ဒုန္းပ်ံႀကီးထက္ျမန္လိမ္႔မယ္။

ဖိုးလဝါဝါ ျပဴကာထြက္ေတာ႕
ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္လို႕ မွတ္ရတယ္။

အေမ႔ရင္ခြင္ ထိုင္ခံုလုပ္လို႕
ငုတ္တုတ္ကေလး ထိုင္ပါ႔မယ္။

ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ
ေက်ာက္သင္ပုန္းေပါ႔
ၾကယ္ဝလံုးေတြ ေရးရတယ္။

ကမၻာေျမပံု တိမ္ေတြရိွေပါ႔
အလြယ္ၾကည္႕ရင္ သိႏိုင္တယ္။

အေမ႔ႏႈတ္သံ တေအးေအးနဲ႕
ကဗ်ာေတးေတြ သင္ေပးတယ္ ။

ေက်ာင္းအားခ်ိန္မွာ အေမေကၽြးလို႕
ခ်ိဳခ်ိဳေမႊးကို စို႔ေပါ႔ကြယ္ ။

ေရႊက်ားေရႊယုန္ ပံုျပင္ခင္းေတာ႔
အင္း …. အင္းလိုက္ကာ နားေထာင္မယ္ ။

အေမ႔ၾကာႏြယ္ လက္သြယ္ေပ်ာင္းမွာ
မ်က္ေတာင္ေညာင္းေတာ႔ အိပ္ေရာကြယ္ ။

သူငယ္အိပ္ခ်ိန္ ၾကက္သံေညာင္းမွ
အေမ႔ေက်ာင္းလည္း ဆင္းေတာ႔တယ္
သြားမယ္ သြားမယ္ ။

တင္မိုး